Maatwerk

Het klinkt natuurlijk heel mooi, maatwerk. Zmaatwerkorg-op-maat. Zodat de klant precies krijgt wat hij nodig heeft. Aangepast aan zijn eigen wensen en behoeften. Maar hoe prettig is dat eigenlijk? Iemand met schulden wordt door dat maatwerk in de ene gemeente misschien uiteindelijk wel heel anders geholpen dan in de naastgelegen gemeente. Als ik het boek lees van Co Eppink over zijn ervaringen in de schuldsanering, bemerk ik dat ik als bewindvoerder Wsnp heel anders om zou zijn gegaan met zijn vrij te laten bedrag dan beschreven. Dus in dat geval misschien wel maatwerk, maar ook wel willekeur. Misschien hebben we juist wel behoefte aan minder maatwerk. Zodat iemand met een eigen huis weet waar hij aan toe is zodra hij op zoek gaat naar hulp bij schulden. Zeker voorafgaand aan de wettelijke schuldregeling nogal relevant dat je weet wat je te wachten staat. Als ik een brood koop bij de bakker, kies ik uit bruin, volkoren of wit. Lekker overzichtelijk, misschien ergens een maanzaadje bij, maar dat is het dan. Een paar smaken, maar wel duidelijk en overzichtelijk. Volgens mij kan minder maatwerk en meer standaardisering prima samengaan met goede dienstverlening.  Op naar confectie in de schuldhulpverlening.

Advertenties